Araf-164 İçlerinden bir topluluk: "Allah'ın helak edeceği yahut şiddetli bir şekilde azap edeceği bir kavme ne diye öğüt veriyorsunuz?" dedi. (Öğüt verenler) dediler ki: Rabbinize mazeret beyan edelim diye bir de sakınırlar ümidiyle (öğüt veriyoruz).
165 Onlar kendilerine yapılan uyarıları unutunca, biz de kötülükten men edenleri kurtardık, zulmedenleri de yapmakta oldukları kötülüklerden ötürü şiddetli bir azap ile yakaladık.
Şimdi biraz düşünelim, çevremizde bizi karşılık beklemeden uyaran ve iyiliğimiz için uğraşan birileri var mı?
Varsa onlara cevabımız ne oluyor?
Onlara, bunlar iyice bunamış ihtiyarlar gözü ile mi bakıyoruz yada ya bunlar fakir fukara eşrafı gözü ile bakıyor olabilirmiyiz?
Öğüdü kim veriyor?
Kime veriyor?
Öğüdü veren neye göre veriyor ve ölçüsüne? Verdiği öğüde kendi uyuyor mu?
Öğüdü olan ne ile uyarıldığının farkında mı?
Öğüt verene sen bunlara uyuyormusun diye sorar mı?
Benim tanıdığım veya arkadaşlık yaptığımız kişilerin çoğu kırklı yaşları geçmekteyiz. Bir çok arkadaşımız çeşitli sıkıntı ve hastalıklarla uğraşıyorlar. Sona doğru yaklaşıyoruz, ölümün ayak sesleri eskisi kadar uzak gelmiyor artık. Boyumuzca çocuklarımız var bir çoğumuzun.
Miras olarak ne bırakacağız evlatlarımıza, nasıl kullancaklarını bilmedikleri servet mi? Yoksa hikmetli ve erdemli bir yaşama
götürecek eğitim mi? Yaşamınızda size Allah tarafından ulaştırılan hikmetli ve erdemli yaşama kılavuzuna ulaşmış iseniz ne ala, ulaşamamış hala yakışıklılığınıza, güzelliğinize, servetinize vs. dünyevi geçici hayata kapılmış hala ayılmamışsanız eyvah! dememişseniz ne olacak?
Bu dünyevi yaşam bitmek üzere, verilenler bizden alınacak "çırıl çıplak" bir şekilde kimilerinin çok arzuladığı, kimilerininde hiç düşünmediği aleme yolculuk başlayacak. Rabbim anlamayı ve öğüde kulak verenlerde olmayı hepimize nasip etsin.
Ve bir ayetle bitirelim,
Keyf 100-101 Ve, gözleri beni görmeye kapalı bulunan, kulak vermeye de tahammül edemez olan kafirleri o gün cehennemle yüz yüze getirmişizdir.
Selam, hürmet ve kalbi muhabetlerimle
Serdar KARAMANLI
