Beni hor görme kardeşim(Aşık Veysel)

 

Beni hor görme(1) kardeşim
Sen altındın ben tunç muyum
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben sac(2) mıyım

Ne var ise sende bende
Aynı varlık her bedende
Yarın mezara girende
Sen toksun da be aç mıyım

Kimi molla kimi derviş
Allah bize neler vermiş
Kimi arı çiçek dermiş
Sen balsın da ben çeç miyim(3)

Topraktandır cümle beden
Nefsini öldür ölmeden
Böyle emretmiş yaradan
Sen kalemsin ben uç muyum

Tabiata Veysel âşık
Topraktan olduk kardÂşık
Aynı yolcuyuz yoldÂşık
Sen yolcusun ben bac(4) mıyım

1: Hor görme: Küçümseme, layık olmadıǧını düşünme, aşaǧılama, horlama.

2: Sac: Yassı demir çelik ürünü. Bu üründen yapılan üzerinde yufka yapılan dışbükey pişirme aracı.

3: Çeç miyim: Dalak halinde balsız petek miyim.

4: Bac: Yolcu ve hayvan vergisi. Zorbalıkla alınan para.

Karakoç Baba’ya (Aşık Mahsuni Şerif)

 KARAKOÇ BABA’YA...

'Elbistan yiğidi Karakoç Baba

Kumanyalar bizde azık değil mi?

Bizim yöremizin gerçek diliyle

Haksıza gözümüz kızık değil mi?

*

Atına binmeyi bilmeyen tatar

Kendi hayalinde ciritler atar

Beşimiz tok, on binimiz aç yatar

Böyle bir sisteme yazık değil mi?

*

Sülâlem sermemiş yırtılmış sergi

Vallahi dediğim değildir yergi

Hırsıza kaç kurtul, mazluma vergi

Böyle bir adalet kazık değil mi?

*

Az değildir Karakoç'dan aldığım

Boşa mıydı Mahzunîlik bulduğum?

Sen, ben söylemezsek kurban olduğum

Bizdeki ozanlık bozuk değil mi?'